کاش میدیدمت.........
![]() |
![]() |
![]() |
گویند رفیقان که برو یار دگر گیر
مشکل همه این است
که چون او...دگری نیست...
آنکه دائم هوس سوختن ما میکرد...
کاش ما آمد و از دور تماشا میکرد...
تا با غم تو مرا کار افتاد
بیچاره دلم در غم بسیار افتاد
بسیار فتاده بود، هم در غم عشق
اما نه چنین زار که این بار افتاد
----
هر روز دلم در غم تو زارتر است
و ز من، دل بی رحم تو بیزارتر است
بگذاشتی ام،غم تو نگذاشت مرا
حقا که غمت از تو وفادارتر است
-----
جز من اگرت عاشق شیداست، بگو.
ور میل دلت به جانب ماست،بگو
ور هیچ مرا در دل تو،جاست،بگو
گر هست، بگو،نیست، بگو،راست بگو
----
با هستی و نیستی ام بیگانگی است
وز هر دو بریدیم که مردانگی است
گر من ز عجایبی که در دل دارم
دیوانه نمی شوم ز دیوانگی است!
-----
- الهم صل علی محمد و ال محمد
نشسته ام عروس شدنت را تماشا میکنم . چه چراغانی شده است
شهر . نصفش را خودم زدم . چراغهای تمام خیابان را من زدم .
تو را که میاورند کنار مردی دیگری , از هول اینکه گریه ام
نگیرد دادمیزنم به کوری چشم حسود صلوااااااااااااااااااااات
جمعیت میترکد :
الهم صل علی محمد و ال محمد
تو خودت را میچسبانی به مردی , که میگویند شوهرت است .
.
وقتی میایم , اسفند را که میاورند , دعا میکنم چشم حسودی دنبالت
نباشد . انقدر تور روی سرم ریخته اند که کسی نبیند دارم گریه میکنم
انقدر سر و صدا هست که کسی نفهمد این هق هق مال کیست . تو ان
گوشه ایستاده ای و با خیال راحت برایم صلوات میفرستی . میدانم
دوستم نداری . من هم علاقه ای ندارم به مردی که میگویند شوهرم است .
تو باز میگویی به کوری چشم حسود صلواااااااااااااااااااااات
جمعیت میترکد :
الهم صل علی محمد و ال محمد
خودش را میچسباند به من , نمیدانم میخواهد به کی ثابت کند دیگر صاحب دارم .
.
دارند تو را میبرند . چقدر دلم میخواهد دستت را بگیرم و فرار کنیم اما دلت
که با من نیست , بگذار شاد بماند هرجا که بود .
داری میروی خانه ی بخت , سفید که پوشیدی , بختت هم اگر سفید باشد چیزی
نمیخواهم دیگر از خدا . و تصور شاد بودنت شادم میکند , میخندم .
داری میروی و من هم میروم . هوس شنا کرده ام . میخواهم بپرم توی اب و
هیچ دست وپایی نزنم . اینجوری یادم میرود تو را داده اند به مردی که میگویند
شوهرت است . مردی که من نیستم . . .
.
دارند مرا میبرند . نگاهت میکنم , نمیدانی چه التماسی دارم , دستم را بگیری و فرار
کنیم . ولی دلت که با من نیست , بگذار شاد بماند هر جا که بود .
دارند مرامیبرند. لباسم سفیدبود کاش بختم هم ...... . دارم میروم , نه توی حجله ای
که برایم ساخته اند . از قبل قرار گذاشته ام ببردم کنار اب . همین مردی که میگویند
شوهرم است . بعد از ان اسان است . میپرم توی اب و شنا نمیکنم . انقدر که یادم
برود تو شوهرم نیستی . انقدر که داغ این حجله بماند به دل تمامشان .......
.
الهم صل علی محمد و ال محمد
تازه داماد با لباس دامادی نشسته است سر گور عروس ناکامش
ان طرف تر صدایی از میان جمعیت داد میکشد
برای امرزش این جوان ناکام صلواااااااااااااااااااات
جمعیت میترکد:
الهم صل علی محمد و ال محمد
.
.
ـ می ترسم...
از بی تو رفتن به
همه جاهایی که با تو رفتم
میترسم
و متنفرم...
.
تو فکر میکنی اون گاوی که تو هند مردم می پرستند و بهش احترام می گذارند
خودش هم چیزی حالیشه ؟
شده حکایت من و چشمهای تو
زندگی یعنی ... چشمهای تو ، وقتی می خندی
زندگی یعنی ... حسـرت ِ من ، وقتی ندارمـــــت
زندگی یعنی ... جای ِ پُرِ من ، توی آرزوهای تو
زندگی یعنی ... تو ، همهء آروزهای من
.
من ملک بودم و فردوس برین جایم بود
آدم آورد در این دیر خراب آبادم........
دیگر حوصله ی عاشقی ندارم،
آرزوی بوسیدنت را هم،
با خودم به گور خواهم برد...
در دنیای من
چهاراحمق وجود داشت
من ، من ، من و من
من اول غافل شد
من دوم عاشق شد
من سوم عاقل شد
و من چهارم باطل شد
آخرش نفهمیدم
کدام هدف دنیا بود !!؟
سوختم آتش نبود ...
باختم ... بازی نبود ...
عاشقی کردم ولی عشقی نبود ...
آزمودم...
عاقبت ...
خویشم نبود ...
خواب دیدم ...
رفته ام شاید
شاید راهیه راهی شوم...
زندگی داستان مرد یخ فروشی است که از او پرسیدند :
فروختی
گفت : نخریدند تمام شد ...
من از یک شکست عاشقانه می آیم بگذار همه برای این اعتراف تلخ سرزنشم کنند.
میگویند از صبح بنویس از آفتاب و من چگونه از خورشید بنویسم وقتی تمام وقت باران پنجره ی چشمانم را شسته است. همه دلشان نقش های مثبت میخواهد
و آدم های خوشحال اما من گمان میکنم این خیلی خوب است که نمیتوانم ادای آدم های خوشبخت را در بیاورم. بی ستاره ام و زرد با طعم معطر پاییز که حضورش تنها
معجزه ی لحظه های تنهایی من است.
قیمت وفا شاید گران تر از آن بود که بهانه ی دوست داشتنی زندگیم از عهده ی داشتنش بر آید. نمیتوانم باورش کنم نه رفتنش را و نه ماندنش را...
مهم نیست تمام سرزنش ها را میپذیرم ....
قرار بود حقیقت را بگویم سخت است بی علاج است دانستن آدم را کم کم میکشد گریه ی شبانه میاورد اما همین است خبر ناگوار و واقی ست که اون یکی رو جز من داشت....
سکوت میکنم تا به خاک سپردن آخرین خاکستر های آرزو های بر باد رفته ام آبرومندانه باشد....
یک سوال کوچک میماند برای پرسیدن از کسی که بی پاسخ ترین سوال آشفته ی ذهن من است:
چی کار کرد این دل سادم که از چشم تو افتادم؟؟؟
پاسخی سخت و درشت...
و مرا غصه ی این هرگز کشت....
به جز از مشتی پر که نمی ارزد هیچ
کاش میدانستم که میان من و تو فاصله هاست....
یا شبی از آتش سوزان تن در نهیب سینه خاموشت کنم
کاش احساس نیاز دیدنت از خدایم چون وجودت دور بود
بر دلم آتش نمیزد آن نگاه کاش آن روز چشمانم کور بود
کاش آن روز در گلستان خیال ای گلم هرگز نمیدیدم تو را
تا نسوزم در فراق دیدنت کاش من هرگز نمیدیدم تو را
امروز 21 شهریوره روز تولدم
حالم از این روز به هم میخوره
از این همه به دنیا آمدن خستم....
به خدا خسته شدم...
دست های گره خورده
زبان درازی خداست
به من!!!
کاش چیزی برایم باقی مانده بود
هر چیزی که برای تو کمی ارزش داشت
آن را به تو میدادم و دوباره مال باخته میشدم
فقط از تو میخواستم که یک بار دیگر
اسمم را صدا بزنی!!!
چی بگم از کجا بگم... دردمو با کیا بگم...
بهتره که دم نزنم... حرفی از عشقم نزنم...
از عشقی که گم شد و رفت...
عاشق مردم شد و رفت...
عشقی که بی فروغ نبود...برای من دروغ نبود...
بغض نشسته تو گلوم...وقتی نشستی روبه روم...
من از خودم چرا بگم؟؟باید از اون چشا بگم...
خیره به چشم مست تو...دست میدم به دست تو...
دل از زمونه میکنم...حرف دلم رو میزنم...
چه حالتی داره چشات...نرگس بیمار چشات...
چشم تو خوابم میکنه...مست و خرابم میکنه...
وقتی نشستی رو به من از عاشقی بگو به من...
بذار چشات دل ببره این جوری باشه بهتر...
چشات اگه پس نزنن چشمای سر سپردمو
میشه فراموش کنم خاطره های مردم و ....
به شانه ام زدی تا تنهایی ام را از شانه هایم تکانده باشی...
به چه دلخوش کردی؟؟؟
تکاندن برف از شانه های آدم برفی..؟؟
صبر کردن دردناک است...
و فراموش کردن دردناک تر...
ولی از همه دردناک تر این است که ندانی باید صبر کنی یا فراموش....
تو خاطره میشوی و من خاطره باز....
شنیدم عروسیته....
اون که دستاش توی دستاته...کیته؟؟؟
یعنی باور بکنم اون همه خاطره ها دروغی بود....
این همه خوبی بهت کردم....
خداییش کمت نبود...
مگه کمت بود؟؟؟؟؟ مگه کمت بود؟؟؟
مگه کمت بود؟؟؟ مگه کمت بود؟؟؟
به خدا کمت نبود...
لباس عروست رخت عذاته...
هرجا بری نفرین این دلم باهاته...
سکوت میخواهم... صبر کن... کمی دیگر صبر کن....
پنهان نشو میدانم میدانی...همه چیز را...
از سیر تا پیاز این دل در به در را میدانی...
اما نمیدانم تا کی میخوای وانمود کنی هیچی نمیدانی؟ صبر کن...گوش کن....
میخوام فریاد بزنم.... میخوام دلتنگی ام را بر سرت آوار کنم... این حق منه ....
چشمات رو ببند نگام نکن... بگذار فقط خودم شاهد بغض خودم باشم....
لب باز نکن...هیچی نگو.... میخوام خودم خودم رو آروم کن...یه عادت کهنه...
دست هایت را...نه بگذار دستانم در رخوتی سرد باقی بماند...یخ...لرزان...
تعجب نکن...خودمم... خود خودم....من همیشگی تو...
باز همان اخم کهنه ی تو ...برای خاطر هیچ...باز سقوط دنیا بر سر من....
تنم گر گرفت و سوخت..حالا میخوام تمام بغضم را بر سرت آوار کنم...
بایست...نرو...
یکبار هم که شده دست از گوشت بردار....نترس باز هم آروم فریاد میزنم...قول میدم...
اخم تو بر صلیبم میکشد...زجرم میدهد....شاید تو نمیفهمی اندوه مرا...
شاید خسته شدی که اینگونه حرف از نبودن من میزنی...
تو که میدانی طاقت اندوهت را ندارم....پس بمان و تماشا کن...
تصمیمم را گرفته ام میخوام بمیرم...
فرقی نمیکند فقط برای همین امشب یا همیشه...مهم شادی توست...
فقط نگام نکن...نمیخوام دلم بلرزه...آخه در برابرت تاب نمیاورم...
دست هایت را پنهان کن تا دستم حرم دستهایت را نکند...
شانه هایت را کنار بکش...نمیخوام سرم بهانه ی تکیه گاه گریه هاش رو بگیره...
به گریه هام هم اعتنا نکن...میخوام بمیرم برای تو...
بهشت را نمیخواهم...میخوام در آتش اخم تو بسوزم...
کی راه را میداند؟ جهنم تو از کدام طرف است؟
تو میدانی؟؟؟
وقتی که من عاشق بودم اون دوسم نداشت ...
حالا که عاشقم شده من دیگه نیستم...
حالا فهمیدم که چرا اول قصه ها میگن:
یکی بود.... یکی نبود....
از روزی که تو را سخت خواستم دریافتم:
سخت خواستن میتواند عشق باشد
یکی بود... یکی نبود...
زیر این سقف کبود یه غریب آشنا دل و جونم رو ربود....
این جوری نگام نکن گل یاس مهربون اون غریبه خودتی همیشه باهام بمون....
آقایان... خانومها
یک خبر دسته اول با یک سال گارانتی برایتان دارم
درجهء دیوانگیم تغییر کرده
به گزارش برخی کارنشناسهاروند رو به رشدی داشته
شاید به خاطر صدای خنده هاییست که مدام در سرم میپیچد
بلند تر میشود
شاید هم به خاطر اینکه دوستی را به زیبایی سیارهء زحل قسم دادم که سعی کند
بقیهء عمرش را مثل آدم زندگی کند
شاید هم برای اینکه به سیگار التماس کردم که ترکم کند
شاید هم برای اینکه وحشیانه به سمت بد بختی میدوم
حرفی ندارم
میخواهم به احترام تمام دیوانه های عالم امشب سکوت کنم
سلام....
اسم وبلاگم عوض شد...
آرزوهای همیشه محاله من....
آرزوی تو رو داشتن...
آرزوهام همیشه محال بودن...
همیشه...
...
این روزها مدام پیش خودم هجی میکنم
ف
ر
ا
م
و
ش
کن! لطفا
دیگر نه میتوانم دوستت بدارم
و نه میتوانم فراموشت کنم
پس
نفرت بهترین راه حل خواهد بود....
تموم خاطراتمون... اشکای چشمای منه...
دیگه باید خواب ببینم... دستت تو دستای منه...
اما بدون با عکسه تو این روزا رو سر میکنم...
خیلی بدی کردی به من...محاله من ولت کنم...
کدوم گلایمو بگم؟ یه عمره از تو دلخورم...
تو فکره هیچی و نکن... من غصه هاتو میخورم...
بازم خدا دله منو برای غم نشونه کرد...
تو هم برو مثله همه تنهام بذارو بر نگرد...
گفتن لحظه ی آخر واسه من هنوز سواله
دیدن دوباره ی تو فقط تو خواب و خیاله
لحظه های آخر تو توی قلبه من میمونه
هیشکی مثله تو بلد نیست دلمو بسوزونه
بدون بعد رفتن تو روز و شب واسم سیاهه
میدونم بر نمیگردی اما باز چشام به راهه
جای پات به روی قلبم هنوزم تازگی داره
نه باورم نمیشه میگن که منو دوستم نداره
قول میدم وقتی که نیستی عکستو بغل نگیرم
قول میدم روزی هزار بار واسه ی اشکات نمیرم
قول میدم وقتی که نیستی پای عشقه تو نسوزم
قول میدم در انتظارت چشمامو به در ندوزم
حالا دیگه گل خشکت از تو تنها یادگاره
منتظر به رات میمونم تا تو برگردی دوباره
باورم کن...باورم کن...
که بدون تو میمیرم....بی تو تنهام خوب میدونی
که تو غصه هام اسیرم.....
به زیره خاکم و هنوز نرفتی از خیال من
غصه نخور سیاه نپوش ...گریه نکن برای من...
دیگه فقط آرزومه بارون بباره رو تنم
دوباره لحظه هام سپرد منو به باد رفتنم
بارون میباره و تو رو دوباره پیشم میبینم
اشک تو چشام حلقه میشه دوباره تنها میشینم
قول بده وقتی تنها میشم بازم بیای کنار من
شبای جمعه که میاد بیای سر مزار من...
به زیره خاکم هنوز.....
نرفتی از خیال من غصه نخور سیاه نپوش گریه نکن برای من
دیگه فقط آرزومه بارون بباره رو تنم دوباره لحظه هام سپرد
منو به باد رفتنم....
سهمه من از تو دوریه تو لحظه های بی کسی قشنگیه
قسمت ماست که ما به هم نمیرسیم...
پاییزه غریب و بی رحم اون همه برگ مگه کم بود
گل من رو چرا چیدی؟گل من دنیای من بود....
آی خدا دلگیرم ازت...
آی زندگی سیرم ازت...
آی زندگی میمیرم و عمرمو میگیرم ازت...
این غصه های لعنتی ... از خنده دورم میکنن...
این نفسای بی هدف... زنده به گورم میکنن...
چه لحظه های خوبیه... ثانیه های آخره...
فرشته ی مردن من ... منو از اینجا میبره...
آی خدا دلگیرم ازت ...
آی زندگی سیرم ازت ...
آی زندگی میمیرم و عمرمو میگیرم ازت...
چه اعترافه تلخیه... انگار رسیدن ته خط....
وقت خلاصی از هوس... آی زندگی بیزارم ازت...
امروز صدایت را شنیدم....
صدایت را...
با تمام وجودم گوش میکردم....
خیلی خودمو کنترل کردم که بغضم نترکد...
باز هم از پس این لعنتی بر نیامدم....
دلتنگت بودم ....
صدایت مرهمی بود بر زخم بی پایان دلم ....
صدایت آرامم کرد ....
دلم تنگ بود ....

عکساشو بردار و ببین با بوسه نازشون بکن
اشکاتو پنهونش نکن عشق اونو بهونه کن
دیگه باید بری ، برو تردیدهاتو بریز بیرون
تیغو بکش رو رگهاتو بزار بریزه رد خون
بشین کف حموم ببین خون رگای دستتو
می سوزه دستات ولی باز یادت میاد حرفهای اون
بهت می گفت پیشم نیا بهت می گفت بمیر، نمون
خون زیادی رفته و حالا شدی بی حال و سرد
لرزه گرفته بدنت دیدی با عاشقش چی کرد
می خوای بخوابی اما باز اشک چشات نمی زاره
سفید شدی سرما دیگه حالی برات نمی زاره
تو آخرین نفس می خوای بازم اونو صدا کنی
دلت می خواد دیگه بری روحو زتن جدا کنی
ببین که بعد تو بازم می ره پی یکی دیگه
ببین می تونه بخوابه به وجدانش چیا می گه
بخواب که راحتی تو تو آغوش مرگ توئه
بزار که ماتم بگیره اونی که قاتل توئه
نوشته شد با رد خون نامه ی مرگ یک جنون
"گلم همیشه یادتم تو هم به یاد من بمون "
به خانه میرفت
با کیف و کلاهی که به هوا بود
چیزی دزدیدی؟ (مادرش پرسید)
دعوا کردی باز؟ (پدرش پرسید)
و مادرش کیفش را زیرو رو میکرد
به دنبال آن چیزی که در دل پنهان کرده بود
تنها مادر بزرگش دید گل سرخی را در دست فشرده ی کتاب هندسه اش
و خندید
تو لحظه های زردم
تو غم و دلواپسیم
حتی وقتی که گفتی:هر دوی ما بی کسیم
چه کنارم بودی و،چه رفته بودی راه دور
تو تموم بی قراریام،توی هم نفسیم
حتی وقتی به زبون اومدی و گفتی:ببین،ما دوتا،تا آخرش برای همیگه بسیم
یه چیزی بهم می گفت:تو مثل معبود می مونی
ما یه جورایی برای هم دیگه مقدسیم
اومدم یک شب کنار پنجره با کلی بغض
هم سپردم به ستاره،هم سپردم به نسیم
که برید یه جوری به مردم این دنیا بگید
ما دوتا دیونه ایم
اما به هم نمی رسیم

بگذرم از هر آنچه که تو ندیدی و من احساس کردم
تو نشنیدی هر چند بار که من گفتم و تکرار کردم
ساختم و تو خراب کردی
و من چقدر تشنهء حرفهایی بودم که تو هرگز نزدی
اشک ریختم،
برای روزهایی که چه نیازمند تو در کنارم بودم
برای خودم که چگونه غرق تو شدم
و به یاد آوردم،
خودم را
که چگونه پر از تفکرات بزرگ بودم
چگونه پرواز را دوست داشتم
و تو را
که بالهای مرا شکستی
همچون قلبم
می خواهم بگذرم،
از تو
از عشق ویران کنندهء تو
از منی که با تو بوجو د میامد
و چه غریب بود
غم در دل تنگ من از آن است که نیست ٬ یک دوست که با او غم دل بتوان گفت...
نقشه های طلایی و قولای بی حساب کتاب
قرارای یواشکی ،ساعتای پر تب و تاب
خیال میکردم نباشی دنیا به آخر میرسه
اگه یه روز بری سفر عمر منم سر میرسه
بازی دیگه تموم شده به آخر خط رسیدیم
معنی عاشق شدنو آخرشم نفهمیدیم
یادش به خیر اون روزا که خوابای رنگی میدیدیم
دنیای با هم بودنو پر از قشنگی میدیدیم
من بودمو تو بودیو هزار تا وعده و وعید
یه قصه ی رویایی بود شاهزاده با اسب سفید
من مرد قصهات بودم تو هم عروس رویاها
سوار کالسکه ی نور خیال میبافتیم پا به پا
قصه ی ما به سر رسید دنیا به آخر نرسید
دلی که پابند تو بود از تو و عاشقی برید
بازی دیگه تموم شده به آخر خط رسیدیم


